مهرماه تهران در مقایسه با سالیان گذشته
به گزارش ثبت آسان، بر مبنای داده های شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، در حالیکه مهرماه سال قبل کیفیت هوای پایتخت 19 روز در شرایط ناسالم برای گروههای حساس و یکروز در شرایط ناسالم برای همه بود ولی پایتخت نشینان در مدت مشابه امسال تنها چهار روز هوای آلوده را تجربه کردند.
به گزارش ثبت آسان به نقل از خبر آنلاین، تهرانی ها طی مهرماه ۲۶ روز هوای قابل قبول و ۴ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس تنفس کردند. آلوده ترین هوا در این ماه در روز ۱۲ مهرماه تنفس شد بگونه ای که ذرات معلق کوچک تر از ۲.۵ میکرون به ۱۱۲ افزوده شد و در وضعیت ناسالم برای گروههای حساس قرار گرفت.
تسنیم در خبری نوشت: تهرانی ها طی مهرماه سال قبل ۱۰ روز هوای قابل قبول، ۱۹ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس و یکروز هوای ناسالم برای همه را تنفس کردند. آلوده ترین هوای این ماه، ۱۰ مهر ثبت گردید و ذرات معلق کوچک تر از ۱۰ میکرون روی عدد ۱۸۱ قرار گرفت البته آلاینده شاخص این ماه ذرات معلق کوچک تر از ۲.۵ میکرون بود که در آلودگی ۲۰ روز از هوای پایتخت نقش داشت. در این مدت ۲ روز هم ذرات معلق کوچک تر از ۱۰ میکرون در وضعیت نامطلوب قرار گرفت.
مهرماه سال ۱۴۰۳ تهرانی ها ۲۲ روز هوای قابل قبول و هشت روز هوای ناسالم برای گروههای حساس تنفس کردند. آلوده ترین روز ۲۶ مهرماه ثبت گردید. در این روز ذرات معلق کوچک تر از ۲.۵ میکرون به ۱۱۹ رسید. آلاینده شاخص این ماه هم هفت روز ذرات معلق کوچک تر از ۲.۵ میکرون و یکروز ذرات معلق کوچک تر از ۱۰ میکرون بود.
در مهرماه سال ۱۴۰۲، دو روز هوای پایتخت در وضعیت ناسالم برای گروههای حساس قرار گرفت و آلوده ترین روز ۲۴ مهر بود که ذرات معلق کوچک تر از ۲.۵ میکرون به ۱۱۷ رسید. آلاینده شاخص هم ذرات معلق کوچک تراز ۲.۵ میکرون بود. سایر روزهای این ماه تهرانی ها هوای قابل قبول تنفس کردند.
وضعیت هوای تهران در نخستین ماه پاییز ۱۴۰۱ نشان میدهد که تهرانی ها در طول این مدت ۲۵ روز هوای قابل قبول، چهار روز هوای ناسالم برای گروههای حساس و یکروز هوای بسیار ناسالم را تنفس کردند. آلاینده شاخص هوای مهرماه سال ۱۴۰۱ ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون بود و هوای تهران ۲۹ روز با این آلاینده شاخص آلودگی هوا را تجربه نمود. یکروز از مهرماه، آلاینده شاخص ذرات معلق کمتر از ۱۰ میکرون بود.
در مهرماه سال ۱۴۰۰، ۲۲ روز هوای قابل قبول و هشت روز هوای ناسالم برای گروههای حساس ثبت گردید. آلاینده شاخص هوا ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون بود. یکروز از مهرماه هم آلاینده شاخص ذرات معلق کمتر از ۱۰ میکرون ثبت گردید.
ذرات معلق کمتر از ۲.۵ و ۱۰ میکرون چیست؟
به گزارش ایسنا، بر مبنای مطالعات و تحقیقات دانشمندان، برای هر آلاینده یک حد مجاز تعریف می شود. در مورد ذرات معلق کمتر از ۱۰ میکرون این حد برابر ۱۵۴ میکرو گرم بر متر مکعب تعریف شده است و حد استاندارد آلاینده های ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون برابر ۳۵ میکروگرم بر متر مکعب است. بدین مفهوم که اگر متوسط غلظت این آلاینده ها در طول شبانه روز (۲۴ ساعت) کمتر از این مقدار باشد، از نظر الاینده مورد نظر هوا قابل قبول است و اگر بیشتر از آن بود بسته به میزان غلظت، هوا در وضعیت ناسالم برای گروههای حساس، ناسالم، بسیار ناسالم و یا خطرناک قرار می گیرد.
ذرات معلق کمتر از دو و نیم میکرون (PM۲.۵) آلاینده شاخص هوای تهران در ایام سرد پایتخت است. این آلاینده دارای قطر دو و نیم میکرون و یا کمتر هستند که حدودا یک سی ام قطر موی انسان است و بعنوان ذرات ریز (fine) هم شناخته می شوند. ترکیب شیمیایی ذرات بسته به محل، زمان و آب و هوا متفاوت می باشد و منابع انتشار آن شامل انواع فعالیتهای احتراقی (وسایل نقلیه موتوری، نیروگاهی، سوزاندن چوب، و غیره) و فرایندهای صنعتی خاص می شود. این ذرات هم به صورت مستقیم ساطع می شوند و هم بشکل آلاینده ثانویه در جو شکل می گیرند.
ذرات معلق کوچکتر از ۱۰ میکرون درشت ترند و نسبت به ذرات معلق کوچکتر از ۲.۵ میکرون کمتر وارد بخش های تحتانی سیستم تنفسی می شوند و به صورت جزئی خطر کمتری دارند ولی در غلظت های بالا و در قیاس با حد مجاز می توانند مشکلات زیادی از نظر بهداشتی و محیط زیست در پی داشته باشند.
به طور کلی عمده ترین منابع انتشار ذرات معلق هم احتراق سوخت (مانند سوزاندن زغال سنگ و چوب)، خودرو های دیزلی فاقد فیلتر دوده، فرایندهای صنعتی و کشاورزی و انتشار از خودرو ها است. ذرات معلق عمدتا در ماه های سرد سال کیفیت هوا را تحت تأثیر قرار می دهند. مطالعات علمی مختلف در رابطه با ذرات معلق نشان میدهد که قرار گرفتن در معرض این آلاینده موجب بروز مشکلات زبادی می شود. مرگ زودرس در مبتلایان به بیماری های قلبی و ریوی، بروز حملات قلبی غیرکشنده، ضربات قلب نامرتب، مبتلاشدن به سرطان ریه، تشدید آسم، کاهش عملکرد ریه و افزایش علایم تنفسی مشکلاتی است که آلودگی هوا برای سلامت انسان به وجود می آورد.
شاخص کیفیت هوا چیست؟
شاخص کیفیت هوا (AQI) به پنج دسته اصلی تقسیم بندی می شود. بر مبنای این تقسیم بندی از عدد صفر تا ۵۰ هوا پاک، از ۵۱ تا ۱۰۰ هوا قابل قبول، از ۱۰۱ تا ۱۵۰ هوا ناسالم برای گروههای حساس، از ۱۵۱ تا ۲۰۰ هوا ناسالم برای همه گروه ها، از ۲۰۱ تا ۳۰۰ هوا بسیار ناسالم و از ۳۰۱ تا ۵۰۰ شرایط کیفی هوا خطرناکست.
گفتنی است در هوای پاک که با رنگ سبز نشان داده می شود، شرایط کیفیت هوا مناسب می باشد و خطری برای سلامت انسان ندارد. در هوای سالم که به رنگ زرد شناخته می شود، کیفیت هوا قابل قبول و غلظت آلاینده ها کمتر از حدی است که بر سلامت انسان تأثیر منفی داشته باشد اما در هوای ناسالم برای گروههای حساس که به رنگ نارنجی نشانه گذاری می شود، مقدار AQI بین ۱۰۱ تا ۱۵۰ قرار می گیرد که بنابراین آن گروههای حساس اثرپذیری بیشتری از آلودگی هوا خواهند داشت.
در هوای ناسالم که به رنگ قرمز است، کلیه افراد جامعه در معرض مخاطرات ناشی از آلودگی هوا قرار می گیرند و حتی امکان دارد گروههای حساس گرفتار عوارض شدیدتری شوند. افزون بر این در هوای بسیار ناسالم که به رنگ بنفش نشان داده می شود و عدد AQI بین ۲۰۱ تا ۳۰۰ قرار می گیرد، احتمال بروز عوارض جدی برای سلامت افراد جامعه بیشتر می شود.
منبع: persianrose.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط ثبت آسان
نظرات بینندگان در مورد مطلب ثبت آسان
نظر شما در مورد این مطلب